متن قطعنامه تظاهرات مردم هزارجات در کابل

   11/1/1387
نماينده محترم ملل متحد! سازمانهاي بين‌المللي! حکومت و پارلمان افغانستان!
تظاهرات امروز, اعتراض مردم هزارجات در برابر يک ظلم تاريخي و يک فاجعه انساني است. پروسه کوچي‌گري در هزارجات يک پروسه ظالمانه سياسي است که در طول ساليان متمادي تمام هستي و دارايي اين مردم را به غارت برده است.
کوچي‌ها بدون کدام دليل و جواز شرعي و قانوني با هجوم در مناطق هزارجات, مظالم فراوان را بر آنها روا داشته اند. آنچه را که کوچي‌ها به عنوان نامة رئيس تنظيميه وقت محمد يعقوب خان, مستمسک قرار مي‌دهند, نامه ظالمانه‌اي است که هيچ‌گونه مشروعيت و قانونيت نداشته و بسا که از لحاظ اجتماعي و روابط بين‌الاقوام مشکلات فراوان و عديده‌اي را به وجود آورده است. به همين بهانه در طول سالهاي گذشته خون انسان‌هاي بيگناه و فرزندان عزيز مردم را ريخته اند, خانه‌ها را غارت نموده, اموال مردم را به تاراج برده, صدها هکتار زمين زراعتي مردم را پامال و دهها مشکلات ديگر را خلق نموده اند که حادثه تلخ و ناگوار سال گذشته (1386) در بهسود يکي از صدها نمونه آن است. فاجعه‌اي که در نتيجه آن 11 نفر شهيد, 15 نفر زخمي به شمول 4 زن, بيش از 20 هزار انسان آواره و بيش از 212 ميليون افغاني خساره مالي در آن منطقه به وجود آمد.
نماينده محترم ملل متحد!
نمايندگان ولسوالي‌هاي هزارجات از يک سال بدينسو با نماينده محترم ملل متحد, شخص رييس جمهور, کميسيون دائمي حل معضل کوچي‌ها, معاونين رياست جمهوري, ولسي جرگه, کميسيون مستقل حقوق بشر افغانستان و ديگر مراجع ذيربط ديدار و گفتگوهاي را انجام داده اند؛ اما با کمال تأسف که هيچ توجهي به خواسته‌هاي مشروع و قانوني آنان صورت نگرفته است. لذا تظاهرات مردمي, امروز به راه انداخته شد تا فرياد اين مظلومين مجدداً به گوش ملل متحد, جامعه جهاني و نهادهاي حقوقي رسانيده شود تا جلو يک فاجعه انساني ديگر در هزارجات گرفته شود.
انتظار جدي داريم, ملل متحد که فلسفه وجودي آن تأمين صلح و امنيت جهاني است فريادهاي حق‌خواهانه مردم هزارجات و خواسته‌هاي قانوني آنان را که ذيلاً گفته مي‌شود بشنوند!
1- ما از نمايندگي محترم ملل متحد در افغانستان و جامعه جهاني مي‌خواهيم تا از طريق فشار وارد کردن بالاي دولت افغانستان, از رفتن کوچي‌ها در هزارجات جداً جلوگيري به عمل آورند.
2- ما از دولت منتخب افغانستان جداً خواستاريم تا زمان حل مشکل کوچي‌ها و ده‌نشين, از ورود آنها در مناطق هزارجات جلوگيري نمايد, در غير آن, مسووليت مستقيم پيامدهاي منفي ورود کوچي‌هاي مسلح به هزارجات بدوش دولت افغانستان خواهد بود.
3- مطابق ماده 14 قانون اساسي کشور, از دولت انتخابي خود مي‌خواهيم که براي اسکان دايمي کوچي‌ها اقدامات لازم را انجام دهد.
4- ما از هر حرکتي که منجر به تأمين وحدت ملي گردد پشتيباني کرده و هر پروسه که اين اصل را تخريب کند محکوم مي‌نماييم.
5- ما جداً خواهان جبران خسارات مالي و جاني فاجعه سال 1386 که توسط کوچي‌هاي مسلح در بهسود و دايميرداد صورت گرفته مي‌باشيم.
6- ما خواهان لغو هرگونه امتيازات غير عادلانه در کشور مي‌باشيم و مي‌خواهيم که نامه ظالمانه رييس تنظيميه وقت که بهانه و مستمسک کوچي‌ها مي‌باشد, لغو گردد.
7- در صورت عدم رسيدگي به خواسته‌هاي فوق, هر نوع اقدام مشروع و قانوني را براي خود محفوظ مي‌دانيم.

آرشيو روزانه