حکومت, حکومت! عدالت, عدالت! (تظاهرات هزاران نفر از ولسواليهاي مختلف هزارجات در کابل)
11/1/1387

امروز 11 حمل, هزاران تن از شهروندان مناطق مختلف هزارجات, در اعتراض به هجوم مجدد کوچيها که عنقريب در مناطق مرکزي صورت ميگيرد, دست به تظاهرات زدند.
تظاهرات کنندگان با سر دادن شعارهاي چون: ما ملت بيداريم! از خشونت بيزاريم! حکومت, حکومت! عدالت, عدالت! کوچيگري بيداد است! ميراث يک جلاد است! و... و حمل پلاکارتها, دهها کيلومتر مسافت را از ساحه پل خشک جاده شهيد مزاري تا دفتر نمايندگي ملل متحد (يوناما) واقع چهار راهي زنبق شهر نو به صورت مسالمتآميز و مدني راهپيمايي نموده و خواهان لغو فرمان رييس تنظيميه وقت؛ محمد يعقوب خان که کوچيگري را تجويز کرده است گرديدند.
اين تظاهرات در کابل, در نوع خود مسالمتآميزترين تظاهراتي بود که از سعهصدر, فراست و هوشياري اشتراککنندگان آن حکايت ميکرد و به گفته اشتراککنندگان, اين تظاهرات از سوي گروههاي مختلف مردمي راهاندازي شده بود.
تظاهرات کنندگان به دولت هشدار داد که در صورت عدم رسيدگي به خواستههاي آنان, هر نوع اقدام مشروع و قانوني را براي خود محفوظ ميدانند.
نيروهاي امنيتي و پوليسضد آشوب دولت, در حول و حوش راهپيمايان, مشغول حفظ امنيت اين راهپيمايي بود و از سوي دستههاي طولاني انتظاماتي که خود مظاهرهچيان تدارک ديده بود در جهت مراقبت از نظم آن همکاري ميشد.
تظاهرات کنندگان در کنار دفتر نمايندگي ملل متحد توقف کرده و چند تن سخنگويان آنان خواستههاي شان را ابراز و در پايان, قطعنامه هفت مادهاي را قرائت کردند که در آن از ملل متحد و جامعه جهاني خواسته شده است تا از طريق فشار وارد کردن بالاي دولت افغانستان, از رفتن کوچيها در هزارجات جداً جلوگيري به عمل آورند.
متن اين قطعنامه تحت عنوان "قطعنامه تظاهرات مردم هزارجات" در اينجا منتشر شده است.
در واکنش به اين تظاهرات, تا بهحال نظر دولت معلوم نيست؛ اما نمايندگي ملل متحد قول داده است که در ظرف سه روز آينده نتايج گفتگوي خويش با مقامات دولت به خصوص رييس جمهور افغانستان را در اين رابطه اعلان خواهند کرد.
گفته ميشود که هم اکنون کوچيها در کوههاي درّه ميدان ولايت وردک رسيده و به سوي هزارجات در حرکت ميباشند.